مدیریت و تکنیک های مهار بیابان زایی (مطالعه موردی: کشور چین)
2-1-4- روشهاي سيستماتيك بيولوژيكي براي تثبيت تپه هاي شني
روش اول- نثبیت بدنه و برش نوک قله تپه شنی :
اين روش براي تپه هاي بارخاني جديد كوچك تا متوسط مقياس (ارتفاع كمتر از 6 متر) بكار گرفته ميشود. در اين روش ابتدا تا طول3/2 شيب رو به باد موانع خاك رس ايجاد مي شود و سپس در داخل اين موانع اقدام به كاشت گياه مي شود(تثبيت بدنه). قسمت انتهايي نوك تپه (3/1 انتهاي تپه) بوسيله نيروي باد بتدريج هموار مي شود (شکل 10 ، 11 و 12)



روش دوم-تقسیم تپه های شنی بزرگ به قطعات کوچکتر
اين روش براي تپه هاي شني بزرگتر (8 تا 9 متر ارتفاع) بكار برده مي شود. در اين روش ابتدا موانع خاك رس احداث مي شود و گياه تاغ در قسمت پايين شيب رو به باد تپه شني (تا 2/1 طول شيب) كاشته ميشود.به اين ترتيب تپه هاي شني بزرگتر به چند قسمت بصورت تپه هاي شني كوچكتر تقسيم مي شوند. در اين مرحله مجددا روش اول بر روي اين تپه ها اعمال مي شود.
روش سوم- متوقف کردن پیشانی تپه و کشیدن قسمتهای بالایی به پشت تپه
در اين روش ابتدا در قسمت پشت به باد تپه شني در قسمتهاي گود فواصل بين تپه ها براي جلوگيري از پيشرفت تپه شني اقدام به كاشت گياه ميشود و سپس براي كشيدن شن ها به پشت تپه، در قسمت رو به باد تپه شني تا 2/1 طول شيب از قسمت پايين درختكاري مي شود پس از مدتي نيمه بالايي تپه بوسيله باد به پشت تپه منتقل شده و هموار مي شود. اين روش با دو روش قبلي بطور وسيعي در مناطق شني Hexi coridor بكار گرفته شده است (شکل 13) .
محمدخسروشاهی هستم، دکتری اقلیم-هیدرولوژی از دانشگاه تربیت مدرس و کارشناسی ارشد مهندسی آبخیزداری از دانشگاه تهران، نیمی از عمر خدمتی خود را در سازمان جنگلها, مراتع و آبخیزداری کشور ( در زمینه مهار بیابانزایی, آبخیزداری و آموزش منابع طبیعی) سپری کرده ام و از سال 1374 در موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع كشور به عنوان یک عضو هیات علمی مشغول بکارم. هدف از راه اندازی این وبلاگ، انتشار آموخته های علمی و عملی در طول چهار دهه کار اجرایی-آموزشی و تحقیقاتی برای استفاده کارشناسان، محققان و دانشجویان عزیز دانشگاه ها است