تکرار تراژدی مرگ زیباترین اکوسیستمهای طبیعی / بیتابی و مرگ تالابها
تالابهای کشور حال خوبی ندارند؛ نگاهی به عکسهای منتشر شده در رسانهها و فضای مجازی نشان میدهد این اکوسیستمهای طبیعی یکی پس از دیگری در حال خشک شدن و نابودی هستند و اگر اقدام فوری برای نجات آنها صورت نگیرد بهزودی شاهد یک فاجعه زیستمحیطی خواهیم بود.
رئیس بخش تحقیقات بیابان مؤسسه تحقیقات جنگل و مراتع کشور با بیان اینکه متأسفانه در طول دو دهه اخیر وضعیت تالابها به دلیل مدیریت نامناسب آب و بهرهبرداریهای بیرویه بهگونهای شده که شاهد خشک شدن تالابهایی همچون گاوخونی، جازموریان، شادگان، بختگان و حتی دریاچه ارومیه بودهایم، میگوید: برای نمونه گاوخونی زمانی بیش از یک میلیارد مترمکعب آب به آن وارد میشد، این در حالی است که سال۱۳۹۲ شاهد خشکی کامل این تالاب بودیم و یا زایندهرود که جاذبه گردشگری اصفهان بود بهطور کامل خشک شد، بهطوری که آب به کشاورزان در شرق اصفهان هم نمیرسد.
محمد خسروشاهی در گفتوگو با قدس با تأکید بر اینکه بررسیها درخصوص خشک شدن تالابها نشان میدهد عوامل اقلیمی و انسانی دو عامل تأثیرگذار برای خشکی این تالابها هستند، میافزاید: البته باید عنوان کرد در بیشتر تالابها ۷۰درصد این عوامل به عوامل انسانی مربوط میشود، اگرچه خشکسالی بیتأثیر نبوده و در این زمینه شاهد فشار به آبهای زیرزمینی نیز بودهایم، اما متأسفانه قسمت زیادی از این موضوع به مدیریت نادرست آب در بخش کشاورزی برمیگردد که در سالهای اخیر به کانونهای تشکیل گردوغبار تبدیل شدهاند.
وی عنوان میکند: بهطور کلی در بحث اصلی خشک شدن تالابها اگر چه اقلیم تغییراتی را به وجود آورده و برخی به خاطر فرار از مسئولیت میخواهند این موضوع را به گردن اقلیم بیندازند، اما اینگونه نیست و بخش زیادی از این مسئله به مدیریت نادرست منابع آب برمیگردد.
تأثیر ۷۰ درصدی عامل انسانی در نابودی تالابها
این پژوهشگر با تأکید براینکه در تالاب گاوخونی، مهارلو، بختگان، جازموریان و دریاچه ارومیه از تمام جنبهها بررسیهایی انجام شده و به این موضوع رسیدهایم که بیش از ۷۰درصد از خشک شدن این تالابها به مدیریت سرزمین و مدیریت نامناسب آب مربوط میشود، ادامه میدهد: براساس بررسیها در تالاب گاوخونی یا تالاب بختگان اگر چه بارندگی تأثیراتی خیلی جزئی داشته و دما افزایش پیدا کرده، اما این کمبود باران موجب نمیشود تالاب خشک شود و یا حقابه آنها تأمین نشود.
وی میافزاید: ادامه مطلب
محمدخسروشاهی هستم، دکتری اقلیم-هیدرولوژی از دانشگاه تربیت مدرس و کارشناسی ارشد مهندسی آبخیزداری از دانشگاه تهران، نیمی از عمر خدمتی خود را در سازمان جنگلها, مراتع و آبخیزداری کشور ( در زمینه مهار بیابانزایی, آبخیزداری و آموزش منابع طبیعی) سپری کرده ام و از سال 1374 در موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع كشور به عنوان یک عضو هیات علمی مشغول بکارم. هدف از راه اندازی این وبلاگ، انتشار آموخته های علمی و عملی در طول چهار دهه کار اجرایی-آموزشی و تحقیقاتی برای استفاده کارشناسان، محققان و دانشجویان عزیز دانشگاه ها است