1- مشاهدات‌  بارش  ‌و  رواناب  ‌بايد از  يك ‌رگبار  جمع‌آوري‌  شده  ‌باشد. سري  ‌زماني  ‌رواناب  ‌بايد  تمام‌  روانابي  ‌را  كه  ‌از   سري  ‌زماني‌  بارش ‌مربوطه ‌انتخاب  ‌شده  ‌نمايش‌ دهد.

۲-داده‌هاي  ‌بارش‌  بايد  پوشش‌ مكاني ‌كافي ‌را براي‌ حوضه ‌آبخيز فراهم ‌آورد و معمولاً بصورت ‌ميانگين ‌بارش‌ حوضه ‌بكارمي‌روند(اين وضعيت بستگي به مدل نيز دارد).    

۳- حجم‌ هيدروگراف‌  رواناب ‌تقريباً بايد  با حجم‌  هيتوگراف‌ بارش‌ برابر باشد.  اگر حجم‌ رواناب‌  تا حدودي ‌كمتر از حجم‌ بارش‌  باشد. ممكن ‌است  ‌آب‌  كاهش‌ يافته  ‌بوسيله  ‌نفوذ از  دسترس‌  خارج ‌شده ‌باشد كه ‌اين ‌موضوع‌ مورد  انتظار  هم ‌هست.  اما اگر اين‌ حجم‌ خيلي ‌زياد  كاهش‌ يابد ممكن ‌است  ‌جريان  ‌در  حوضچه‌هاي‌ طبيعي‌ يا  مهندسي‌  ذخيره‌ شده ‌و يا اينكه ‌آب‌ به ‌خارج ‌از رودخانه  ‌منحرف‌ شده  ‌باشد. همينطور،  اگر  حجم‌  رواناب‌  تا حدودي  ‌بيشتر  از حجم‌  بارش ‌باشد  ممكن  ‌است‌   جريان  ‌پايه  ‌در  رودخانه  ‌وجود  داشته  ‌و  به  ‌اين  ‌حجم‌  اضافه  ‌شده‌  است ‌كه ‌اين ‌موضوع ‌دور  از  انتظار  نيست  ‌اما  اگر   حجم‌ رواناب‌  بيش‌    از اندازه  ‌زياد  باشد  ممكن  ‌است ‌جريان  ‌از  ساير  منابع ‌موجود در  حوضه‌  به  ‌اين‌  حجم  ‌اضافه  ‌شده  ‌و  يا اينكه ‌بارش ‌بطور دقيق  ‌محاسبه‌  نشده  ‌است‌ (Usace2000). 

۴-تداوم  ‌بارش‌  بايد  بيشتر   از  زمان‌  تمركز  حوضه  ‌باشد تا از مشاركت ‌مناطق‌  بالا دست‌ حوضه‌ در رواناب‌ مشاهده ‌شده ‌اطمينان‌ حاصل  ‌شود.