سیل و سیلخیزی

پديده سيل يكي از رويدادهاي حدي هيدرواقليمي و از جدي ترين بلاياي طبيعي است كه جوامع بشري را مورد تهديد قرار مي دهد. با اينكه قسمت اعظم كشور ايران در رديف مناطق خشك و نيمه خشك قرار دارد اما در طول ساليان متمادي اين كشور از سيل صدمه بيشتري ديده است تا خشكسالي. نمونه روشن اين موضوع فراواني وقوع سيل در چند دهه اخير است كه اكثر مناطق كشور از جمله ناحيه خزري را كه پوشيده از جنگلهاي سبز و خرم و خاكهاي انبوه است و دست كم بايد مصون از اينگونه آفات و بلاياي طبيعي باشد، در بر گرفته است.
سيلابهاي سالهاي اخير چنان وسعت و آهنگ شتاباني پيدا كرده است كه بصورت يك معضل فراگير اجتماعي –اقتصادي در آمده و برايساماندهي آن ستاد حوادث غير مترقبه كه در واقع بيشتر مسئوليت كمك رساني و امداد پس ازوقوع حوادث (و نه پيشگيري از آن) را دارد بوجود آمده است. به اين ترتيب پرداختن به مسئله سيل و بررسي علل بروز و افزايش آن و همچنين ارايه راهكارهايي براي تخفيف و كاهش خطرات سيل از جمله مواردي است كه همواره بايد مورد توجه متخصصين امر قرار گيرد.بنده به سهم خود سعي وافر دارم تا آموخته ها و تجربيات آموزشي، اجرايي و پژوهشي خود را از طريق اين وبلاگ در اختيار افرادي قرار دهم كه قصد دارند در اين زمينه كاري انجام دهند . اميدوارم مطالب ارايه شده در حدي باشد كه بتواند مورد استفاده پژوهشگران و دانشجويان عزيز قرار گيرد.
محمدخسروشاهی هستم، دکتری اقلیم-هیدرولوژی از دانشگاه تربیت مدرس و کارشناسی ارشد مهندسی آبخیزداری از دانشگاه تهران، نیمی از عمر خدمتی خود را در سازمان جنگلها, مراتع و آبخیزداری کشور ( در زمینه مهار بیابانزایی, آبخیزداری و آموزش منابع طبیعی) سپری کرده ام و از سال 1374 در موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع كشور به عنوان یک عضو هیات علمی مشغول بکارم. هدف از راه اندازی این وبلاگ، انتشار آموخته های علمی و عملی در طول چهار دهه کار اجرایی-آموزشی و تحقیقاتی برای استفاده کارشناسان، محققان و دانشجویان عزیز دانشگاه ها است