در مطالعات هيدرولوژي و منابع آب علاوه بر كميت آب، به كيفيت آن نيز توجه مي شود بويژه آنكه در بسياي از نقاط ايران تشكيلات زمين شناسي نامناسب اثرات محسوسي در تخريب آب و خاك دارد. بطور كلي كيفيت آب از نظر كشاورزي ، شرب ، صنعت و امثال آن مورد بررسي قرار مي گيرد. دراينگونه مطالعات قبل از ورود به بحث تجزيه و تحليل داده‌ها، لازم است آمار جمع‌آوري شده  از جهات گوناگون مورد بررسي قرار گيرد تا صحت و سقم داده‌ها معين شود (اين مورد قبلا در مورد بررسي كمي ابهاي سطحي بطور مشروح توضيح داده شده است). از آنجا كه اين موضوع پايه و اساس مطالعه براي تحليل‌هاي بعدی قرار مي‌گيرد پرداختن به اين امر براي كنترل آمار كه يكي از مهمترين بخش‌هاي گزارش محسوب مي‌شود ضرورت داشته و بايد به آن توجه كافي مبذول شود.

 - تعیین مقدار عناصر کیفیت آب در دبی های شاخص:

برای تعیین مقادیر عناصر کیفیت آب در سه حالت دبی حداقل، حداکثر و متوسط، روش کار بدین صورت است که کوچکترین و بزرگترین دبی اندازه گیری شده در بین دبی های ثبت شده در طول دوره آماری بعنوان دبی حداقل و حداکثر در نظر گرفته مي شود اما برای تعیین عناصر کیفیت آّب در حالت دبی متوسط، از آنجا که گاهی اوقات فقط یکبار در ماه اندازه گیری دبی برای کیفیت آب انجام می شود (در مواردی هم خلاء آماري وجود دارد) نمی توان و نباید میانگین این اعداد بعنوان دبی متوسط ایستگاه برای تعیین عناصر کیفی آب ملاک عمل قرار گیرد. لذا برای اینکار در ایستگاههای مورد مطالعه ابتدا دبی متوسط هر ایستگاه بر اساس آمار دوره مشترک تعیین مي شود سپس با مراجعه به جدول دبی های اندازه گیری کیفیت آب، آنهایی که در محدوده  %10± دبی متوسط سالانه هر ایستگاه قرار دارند مشخص مي شود و میانگین عناصر مختلف کیفیت و دبی متوسط آنها بعنوان کیفیت آب در حالت دبی متوسط به حساب مي آيد.                        .... ادامه دارد....