یکی از روشهای محاسبه سیلاب در حوضه یا زیرحوضه های فاقد آمار روش تحلیل سیلاب منطقه ای است. برای این کار حوضه ها بايد وضعیت اکولوژیکی نسبتا مشابهي داشته باشند. نمونه زير مثالي كاربردي است كه براي حوضه و زيرحوضه هاي آبخيز شمس آباد انجام شده است:

اولين قدم مراحل آزمون همگنی است كه براي ایستگاهها (آزمون لانگبین) انجام شد نتایج ان در جدول 1 ارایه شده است. در ستون اول تا سوم این جدول دبی سیلاب با دوره برگشت 2 و 10 سال و نسبت آنها تعیین شده است. پس از محاسبه عامل یکنواختی، دبی یکنواخت شده و دوره برگشت مربوطه مشخص شد. سپس با استفاده از نمودار مربوطه نتیجه همگنی ایستگاهها بدست آمد (شکل1) . با استناد به نتایج این آزمون ایستگاه باهوکلات با سایر ایستگاهها ناهمگن تشخیص داده شد. لذا این ایستگاه از لیست ایستگاههای مورد مطالعه حذف گردید و آزمون مجددا با بقیه ایستگاهها تکرار شد. در دور دوم با توجه به تغییرعامل یکنواختی سایر ایستگاهها در محدوده مورد قبول قرار گرفتند (شکل2).  به این ترتیب همگنی 8 ایستگاه برای انجام تجزیه و تحلیل سیلاب منطقه ای تثبیت گردید( جدول 2). در ادامه کار برای بدست آوردن رابطه ریاضی منطقه ای مساحت- دبی در ایستگاههای مورد نظر اقدام شد( شکل3) همانطور که از شکل مربوطه و رابطه بدست آمده پیداست این رابطه برای ایستگاههای مورد نظر معنی دار نیست لذا برآورد دبیهای حداکثر لحظه ای برای واحدهای هیدرولوژیکی حوضه آبخیز شمس آباد مطلوب بنظر نمی رسد. باید گفت معنی دار نبودن این رابطه به وضعیت اقلیمی منطقه مذکور که بارش ها بصورت رگبارهای شدید و در سطوح کوچکتر اتفاق می افتد ارتباط پیدا می کند. بویژه آنکه ایستگاههای مورد مطالعه از سطح نسبتا وسیعی نیز برخوردارند و بطور معمول در اینگونه مناطق رگبارهای کوتاه مدت که بعضا منجر به سیلابهای بزرگ می شوند تمام سطح حوضه را در بر نمی گیرند و لذا رابطه معنی داری بین سطح حوضه و دبی سیلابها برقرار نمی باشد. مطالعات و بررسی های بعمل آمده نیز نشان می دهد که همیشه رابطه مستقیمی بین سطح حوضه و مخصوصا دبی پیک لحظه ای برقرار نمی باشد. معمولا حوضه های کوچکتر که خیلی سریع به بارش مولد سیلاب پاسخ می دهند دارای دبی پیک لحظه ای بالایی هستند و هرچه سطح حوضه بزرگتر می شود دبی اوج لحظه ای کمتر شده ولی حجم سیلاب بیشتر می شود.