مصوبه مجلس و نگرانی کارشناسان منابع طبیعی
در پنجمين روز از هفته منابع طبيعي كه به نام روز منابع طبيعي، قانون و حفاظت نامگذاري شده بود طرحي در صحن علني مجلس به تصويب رسيد كه اگر به مرحله اجرا برسد زخمی دیگر بر پیکر نحیف منابع طبيعي خواهد بود
براساس اين طرح كه در قالب تبصره الحاقي بند 2 به لايحه بودجه 89 در كميسيون تلفيق اضافه شده و در صحن علني مجلس به تصويب رسيده است "به وزارت جهاد كشاورزي (سازمان جنگلها و مراتع) اجازه داده ميشود در سال 1389 زمينهاي ملي و موات متعلق به دولت ،كه در اجراي مواد 3 و 32 لايحه قانوني احياي اراضي مصوب شوراي انقلاب اسلامي واگذار ميگردد را به قيمت كارشناسي در محل با اقساط حداكثر 20 ساله به كشاورزان و ساكنان روستاهايي كه اين اراضي در محدوده آن روستا واقع گرديده با تعيين الگوي كشت واگذار و وجوه دريافتي را به خزانه داري كل واريز نمايد"
دستتان درد نكند كه به فكر خزانه دولت هستيد. با اينكار واقعا خزانه را آباد مي كنيد!!!
اصلا بايد پرسيد آيا عرصه اي براي واگذاري باقي مانده است. آنچه از منابع طبيعي قابل واگذاري بود! از ابتداي انقلاب توسط هيات هاي هفت نفره اي كه در آن زمان تشكيل شد با نظر كارشناسي (كه تابع جو سياسي زمان نيز بود) واگذار شد و پس از آن كماكان در قالب مواد و تبصره هاي ديگر و در موارد ضروري بصورت قانوني واگذار شده است بسياري از اراضي هم كه غير قابل واگذاري بود توسط افراد مختلف بطور خودسرانه بويژه در سالهاي اول انقلاب (و بعد از آن) تخريب شد. از اين نظر دهه 60 دهه خوبي براي منابع طبيعي نبود. بنده در آن زمان در منابع طبیعی خراسان مشغول بکار بودم آمار و ارقامي كه در همان ايام مطرح بود نشان مي داد كه بيش از يك ميليون هكتار از مراتع فقط در استان خراسان تخريب شده بود. با تمهيداتي كه انديشيده شد از طريق قانوني نسبت به خلع يد بسياري از اين اراضي اقدام شد . بسياري از مردم هم كه اصولا دامدار بودند از اين وضعيت نگران و ناراحت بودند چه بسا در پاره اي از موارد بين دامداران و اينگونه متجاوزين به منابع طبيعي درگيريهايي هم بوجود مي آمد بسياري ديگر قانون را رعايت كرده و تجاوزي به منابع طبيعي نكردند. از اين نظر تصويب اين قانون خود نوعي مجوز واگذاري عرصههاي تصرف شده به متجاوزان و قانون شكنان است. بايد به نمايندگان محترم مجلس و آناني كه در پي تصويب چنين قانوني هستند گفت به اين منابع طبيعي در حال احتضار رحم كنيد اگر فكري به حال تن رنجور و زخمي آن نمي كنيد لااقل نمك بر زخم آن نپاشيد كه ديگر رمقي براي آن نمانده است.
تخریب مراتع خوب کشور و تبدیل آن به زراعت دیم
محمدخسروشاهی هستم، دکتری اقلیم-هیدرولوژی از دانشگاه تربیت مدرس و کارشناسی ارشد مهندسی آبخیزداری از دانشگاه تهران، نیمی از عمر خدمتی خود را در سازمان جنگلها, مراتع و آبخیزداری کشور ( در زمینه مهار بیابانزایی, آبخیزداری و آموزش منابع طبیعی) سپری کرده ام و از سال 1374 در موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع كشور به عنوان یک عضو هیات علمی مشغول بکارم. هدف از راه اندازی این وبلاگ، انتشار آموخته های علمی و عملی در طول چهار دهه کار اجرایی-آموزشی و تحقیقاتی برای استفاده کارشناسان، محققان و دانشجویان عزیز دانشگاه ها است