بررسي وسعت و پراكندگي سازندهاي تبخيري در ايران

                در طول تقويم زمين‌شناسي همزمان با رويداد فرآيندهاي تكتونيكي و كاهش عمق حوضه‌هاي موجود، سازندهاي تبخيري متفاوتي در نقاط مختلف ايران تشكيل شده‌اند. برخي از اين سازندها در حوضه‌هاي خشك و كم عمق و سبخايي كه غالباً ارتباط خود را با محيط دريايي از دست داده اند تشكيل شده است در اين سازندها ميزان كانيهاي تبخيري بسيار زياد بوده و بخش اعظم سازند را تشكيل داده است و در بعضي ديگر ميزان كانيهاي تبخيري بيش از چند درصد از سازند را در بر نمي گيرد اگر چه آنها نيز غالباً در محيطهاي كم عمق تشكيل شده اند.  خصوصيات ساختاري و روند تكامل اين سازندهاي مختلف كه در زونهاي البرز و ايران مركزي طي فرآيندهاي متفاوتي تشكيل شده‌اند در محدوده جغرافيايي مورد مطالعه و با توجه به رخنمونهاي آنها به تفكيك استاني  مورد بررسي و مطالعه قرار گرفته اند: