منابع طبیعی

 2-4-3-2- كوير -  زمينهاي نمكدار

كوير و زمينهاي نمكي به چاله هاي بسته شور گفته مي شود كه يكي از عوارض خاص بيابان است و به عبارت ديگر جزو بيابانهاي مطلق به شمار مي روند. در استان مركزي نمونه بارزي از چاله هاي مزبور به صورت مشخص در شمال شهر اراك وجود دارد كه كوير ميقان نام گرفته است.

كل حوضه كوير ميغان بالغ بر 3/545 كيلومتر مربع وسعت داردكه حوضة آبگير آن 4/ 118 تا 130 كيلومتر مربع مساحت دارد كه در مواقع سيلابي متغير است. كوير ميغان از طرف شمال به روستاهاي ده نمك،  داودآباد، ويسمه و از غرب به روستاهاي ميقان، راهزان و طرمزد و جادة اراك – فرمهين و از جنوب به روستاهاي امامزاده مرضيه خاتون و راه آهن تهران و همچنين جادة اراك – تهران و از شرق به روستاي سهل آباد محدود است .

اين كوير همانند ساير كويرها ، عارضة مناطق خشك است كه به واسطة وضعيت خاص ژئومورفولوژيكي منطقه بوجود آمده است، به طوريكه اين منطقه در پست ترين منطقه حوضه آبخيز داخلي با ارتفاع 1653 متر از سطح دريا قرار گرفته است و آبهاي حوضه آبخيز را در خود جمع مي كند كه از شش رودخانه منطقه به كوير وارد مي شوند.

كوير ميقان داراي 3 بخش است:

1-بخش مركزي با مساحتي بالغ بر 12000 هكتار محل تجمع آب  آبريزهاي اطراف است و در زمستان معمولاً پر آب مي شود. در فصول خشك اين آب تبخير شده  و كوير حالت باتلاقي پيدا مي كند. منطقه مذكور فاقد پوشش گياهي است .

2-بخش حاشيه اي به صورت نواري اطراف درياچه را در بر مي گيرد كه به علت بالا  بودن درصد نمك و آب، پوشش گياهي آن اغلب از  از گونه هاي مقاوم به شوري مانند Salicornia  europea  و strobilaceum  Halocnemum تشكيل شده است.

3-دشت رسوبي كه به علت پايين تر بودن درصد نمك و آب سطجي پوشش گياهي آن از تنوع بيشتري برخوردار مي باشد و گياهان كم زي در اين منطقه از نظر تنوع كم ولي بطور وسيع ديده  مي شوند.

بارندگي منطقه حدود 330 ميلي متر و ميزان تبخير معادل 4 برابر ميزان بارندگي است .

منطقه مورد مطالعه از نظر زمين شناسي در ناحيه ايران مركزي واقع شده و قديمي ترين تشكيلات منطقه مربوط به ترياس و جديد ترين آن آبرفتهاي كواترنر است.

درياچه فصلي كوير ميقان مشهورترين پديده ژئومورفولوژيكي موجود در استان بوده كه مربوط به دوره كواترنر است. 94% سطح درياچه را نمك و 6%  آن را نواحي باتلاقي منقطع و كوچك مي پوشاند.