- مقدمه:
تمايز نواحي مختلف مناطق خشك از يكديگر، يعني نواحي خشك، نيمه خشك، نيمه بياباني و بياباني، نياز به بررسيهاي دقيق و پايهاي دارد. در اين بررسي، فاكتورهاي مختلف آب وهواشناسي، در برخي از ايستگاههاي انتخابي اعم از ايستگاههاي سينوپتيك و كليماتولوژي، كه در بردارنده تمامي فاكتورهاي اقليمي هستند با اين هدف كه بتوان حدود مناطق بياباني استان را از نقطه نظر معيارهاي اقليمي از ساير مناطق آن مجزا نمود، مورد تجزيه و تحليل قرار ميگيرد.
- انتخاب ايستگاهها، جمعآوري، بازسازي و تكميل آمار
پس از بررسي ايستگاههاي مختلف هواشناسي ايستگاههائي كه داراي شرايط مناسبي از نظر موقعيت و آمار موجود بودند شامل شش ايستگاه سينوپتيك زاهدان، زابل، خاش، سراوان، ايرانشهر و چابهار و چهار ايستگاه كليماتولوژي كارواندر ، بمپور ، سرباز و باهوكلات برگزيده شدند. آمار ايستگاههاي مختلف گردآوري و با انتخاب يك دوره آماري 30 ساله (1997-1968 ميلادي)، با استفاده از روش ضرايب همبستگي، روش نسبتها و تفاضلها، آمار ناقص ايستگاههاي مورد مطالعه بازسازي و تكميل گرديد.
- فاكتورهاي اقليمي تعيين كننده بيابان و روش تعيين آنها
ضريب تغييرات(سالانه، فصلي، ماهيانه)بارندگي در طول دوره آماري، ضريب تمركز فصلي بارش، ضريب بينظمي بارش، شدت ميانگين باران روزانه، دامنه مطلق سالانه دما، دامنه ميانگين سالانه دما و در نهايت ميانگين دوره، دامنه نوسان روزانه دما، ميانگين حداقلهاي هر ماه، ضريب خشكي و نقشههاي هم دما، هم تبخير و هم باران استان عوامل و موادي بوده اند که در بررسي بيابان از نظر اقليم مورد استفاده قرار گرفته اند.
ادامه مطلب