ادامه مطلب.....
۵- کنترل جمعیت و تولید اشتغال: از آن جائي كه رشد جمعيت در روستاها بيشتر است و از طرفي سطح اراضي زير كشت نيز محدود مي باشد با افزايش جمعيت دو مسئله پيش ميايد یا فشار روي زمين زياد مي شود و ممكن است همين امر موجب فرسايش خاك و بياباني شدن اراضی شود يا اینکه عده اي به شهرها هجوم بياورند و مشکلات حاد اجتماعی یا سیاسی دیگری را سبب شوند. براي رفع اين مشكل دولت مي تواند با آوردن صنايع سبك و ديگر صنايع مربوطه در مناطق روستايي اقدامات مناسبی انجام دهد به اين ترتيب نه تنها شغل و كار و حرفه براي مردم مناطق خشك و بياباني ايجاد مي شود بلكه از فشار آنها به مراتع نیز كاسته می شود و چون مردم در آنجا سكونت مي گزينند خود آنها نيز در امر بيابان زدائي پيش قدم مي شوند يعني اين كار ايجاد شهرک هايي در مناطق خشك و بياباني است كه مانند پايگاه هايي براي كنترل كوير و بيابان مي باشد. اين امر در تركمنستان صورت گرفته است. در ايران اسلامي نيز در بعضي مناطق وزارت جهاد سازندگي سابق در اين زمينه فعاليت هايي داشته است.
۶- بهره برداری معقول از منابع بیابان: همانگونه كه قبلاً ذكر شد هر ساله سطح وسيعي از جنگل ها و مراتع تخريب مي شوند اگر قرار بر اين باشد ما هر سال با صرف بودجه هاي كلان در سطح يكي دو ميليون هكتار بيابان زدائي نماييم و از طرف دیگر هر سال همین حدود از نقطه اي ديگر تبديل به بيابان شود راه به جايي نخواهيم برد پس بايد ابتدا آنچه داريم حفظ كنيم چه بسا با مبلغ بسيار جزئي مي شود نسبت به جلوگيري از بيابان زائي اقدام نمود آنهم با مشاركت خود مردم و رعايت مواردي كه فوقاً گفته شد و به موازات اين امر نسبت به احياء و بهره برداري در حد معقول اقدام نماييم.
7- تمام اقداماتي كه براي توسعه در مناطق بيابان صورت مي گيرد بايد به حفاظت از آب و خاك منتهي گردد حفاظت از مراتع و تربيت دامهاي مناسب و مقاوم با اين گونه آب هوا و كار برد روشهاي گوناگون براي استفاده بيشتر و بهتر از آب باران بسيار ضروري است.
