ادامه مطلب.....
۵- کنترل جمعیت و تولید اشتغال: از آن جائي كه رشد جمعيت در روستاها بيشتر است و از طرفي سطح اراضي زير كشت نيز محدود مي باشد با افزايش جمعيت دو مسئله پيش ميايد یا فشار روي زمين زياد مي شود و ممكن است همين امر موجب فرسايش خاك و بياباني شدن اراضی شود يا اینکه عده اي به شهرها هجوم بياورند و مشکلات حاد اجتماعی یا سیاسی دیگری را سبب شوند. براي رفع اين مشكل دولت مي تواند با آوردن صنايع سبك و ديگر صنايع مربوطه در مناطق روستايي اقدامات مناسبی انجام دهد به اين ترتيب نه تنها شغل و كار و حرفه براي مردم مناطق خشك و بياباني ايجاد مي شود بلكه از فشار آنها به مراتع نیز كاسته می شود و چون مردم در آنجا سكونت مي گزينند خود آنها نيز در امر بيابان زدائي پيش قدم مي شوند يعني اين كار ايجاد شهرک هايي در مناطق خشك و بياباني است كه مانند پايگاه هايي براي كنترل كوير و بيابان مي باشد. اين امر در تركمنستان صورت گرفته است. در ايران اسلامي نيز در بعضي مناطق وزارت جهاد سازندگي سابق در اين زمينه فعاليت هايي داشته است.
۶- بهره برداری معقول از منابع بیابان: همانگونه كه قبلاً ذكر شد هر ساله سطح وسيعي از جنگل ها و مراتع تخريب مي شوند اگر قرار بر اين باشد ما هر سال با صرف بودجه هاي كلان در سطح يكي دو ميليون هكتار بيابان زدائي نماييم و از طرف دیگر هر سال همین حدود از نقطه اي ديگر تبديل به بيابان شود راه به جايي نخواهيم برد پس بايد ابتدا آنچه داريم حفظ كنيم چه بسا با مبلغ بسيار جزئي مي شود نسبت به جلوگيري از بيابان زائي اقدام نمود آنهم با مشاركت خود مردم و رعايت مواردي كه فوقاً گفته شد و به موازات اين امر نسبت به احياء و بهره برداري در حد معقول اقدام نماييم.
7- تمام اقداماتي كه براي توسعه در مناطق بيابان صورت مي گيرد بايد به حفاظت از آب و خاك منتهي گردد حفاظت از مراتع و تربيت دامهاي مناسب و مقاوم با اين گونه آب هوا و كار برد روشهاي گوناگون براي استفاده بيشتر و بهتر از آب باران بسيار ضروري است.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم فروردین 1385ساعت 11:15 توسط محمد خسروشاهي
|
ادامه مطلب....
3– تامین منابع سوخت و انرژی: در بسياري از روستاهاي پر جمعيت كه داراي آب و برق مي باشند. هنوز براي سوخت از هيزم استفاده مي شود و اين هيزم عمدتاً از طريق بوته كني مراتع تامين مي شود چه بسا با همكاري مقامات محلي ذيربط بتوان مثلاً با ايجاد يك نانوايي، نان مصرفي يك روستا را تامين كرد به اين ترتيب مي توان عملاً از بوته كني مراتع به نحو چشمگيري كاست.
4- اصلاح روش تامین انرژی در مناطق مستعد بیابان زایی: در ايران با زمينه مناسب اقليمي و تابش آفتاب در بيشتر مناطق و در اكثر فصول سال همچنين وجود مناطق واجد پتانسيل بالاي باد و قابليت هاي توليد انرژي زمين گرمايي زمينه لازم و مناسبي را براي استفاده و گسترش انرژيهاي نو و پاك فراهم آورده است. انرژی خورشیدی و باد ، از جمله منابعی هستند که در كشور ما بویژه در مناطق بیابانی به فراواني یافت می شوند، با شناخت مكانهاي مناسب اين منابع و بكارگيري آبزار مناسب براي تبديل آنها به انرژی هاي ديگر مي توان از اين منابع غني به عنوان يك نيروي تكميل كننده و ياري رسان برای تامین انرژی گرمایی و سرمایی استفاده کرد (هم اکنون در برخی از مناطق ایران از این انرژی ها استفاده می شود). در صورت توسعه بیشتر و بهتر این انرژی ها می توان قسمت اعظم نیازمندیهای شهری را در مناطق مناسب از این طریق تامین کرد. این مسئله می تواند یکی از اقدامات مهم برای بهبود محیط اکولوژیک، کاهش قطع درختان ، تامین علوفه و کنترل بیابان زایی بشمار رود. در مجموع می توان گفت حل مشکل انرژی در نواحی روستایی مواجه با پدیده بیابان زایی از طریق کنترل مصرف منابع انرژی موجود و توسعه منابع جدید انرژی ، در خاتمه بخشیدن به قطع درختان و تخریب پوشش گیاهی موثر بوده و انجام این دو ، تضمینی برای اصلاح تعادل اکولوژیک و کنترل گسترش بیابان زایی می باشد
......این مطلب ادامه دارد
- در کشور های در حال توسعه یک میلیون واحد مسکونی از انرژی خورشیدی استفاده میکنند و در 45 کشور جهان در حدود 14 میلیون واحد مسکونی از انرژی بادی استفاده مینمایند. اگر با ضریب استفاده فعلی محاسبه گردد در سال 2020 در حدود 45 درصد برق جهان از انرژی بادی و خورشیدی حاصل میگردد. کشور آلمان 38 درصد انرژی خورشیدی جهان را دارا میباشد.
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم فروردین 1385ساعت 9:53 توسط محمد خسروشاهي
|
این نکته را باید یاد آوری نمود که مهار بیابان زایی همیشه و در همه جا صرفا با استفاده از روشهای فنی و کلاسیک امکان پذیر نمی باشد زیرا در حال حاضر ریشه این معضل را باید در مسایل دیگری مانند مسایل و مشکلات احتماعی و اقتصادی مردم جستجو کرد. در این قسمت برخی از روش های مدیریتی برای جلوگیری از گسترش بیابان شرح داده می شود.
1- شناخت ساختار اجتماعی و اقتصادی جامعه روستایی: با وجوديكه قدرت حاصلخيزي خاك بيابان و حواشي آن روي هم رفته بسيار كم است ولي استعداد بالقوه آن براي توليد و اسكان تا حدي قآبل ملاحظه است. از طرفي بهره برداري از اراضي خشك براي آينده ايران اهميت بسزايي دارد چون بالا بودن نرخ رشد جمعيت و توسعه اقتصادي كشور اين نياز را بوجود مي آورد كه سطح توليدي مناطق بیابانی ايران نیز به حداكثر ممكن برسد. در حوزه فعاليت وسيع و گسترده بيابان سر وكار ما بيشتر با جامعه روستائي مي باشد. وضع جوامع روستائي در زمينه هاي اجتماعي و اقتصادي ويژگيهاي خاصي دارد ارتباط اين جامعه با محيط اطراف خود در طول زمان باعث بوجود آمدن روابط عمومي، توليدي، نهادها، سازمانها و عرف خاصي در سطح روستا گرديده كه بسته به شرايط محيط در مناطق مختلف متفاوت است. بنابراين در هر برنامه اي كه در ارتباط با جامعة روستايي باشد، شناخت ساختار اجتماعي و اقتصادي و فرهنگي روستا و عملكرد آن ضرورت دارد و بدون توجه به آن هر گونه طرحي نه تنها با موفقيت همراه نخواهد بود بلكه باعث بروز ناهماهنگي و بر هم زدن ساختار سنتی اجتماعی و اقتصادی روستا نیز خواهد شد، همانطور که فعاليتهاي چند دهه اخير گوياي اين واقعيت است در اغلب طرحهايي كه تاكنون به مرحله اجرا در آمده به وضعيت اجتماعي و اقتصادي مردم يا ابداً توجه نشده و یا به صورت سطحي توجه شده است به طوري كه مردم در مقام معارضه با منابع طبيعي بوده اند. در این زمینه بايستي خلاء ناشي از ضعف فرهنگی بویژه فرهنگ منابع طبیعی به طریقی پر شود که در این مورد علاوه بر کارهای تخصصی ترویجی، می توان از وجود جامعه طلاب و روحانيت استفاده كرد. چون جامعه روستايي بنا بر آموزه های دینی و سنتی خود اعتقاد خاصي به اين طبقه دارند بنابراين مي توان از نفوذ كلام روحانيوني كه در طول سال به مناسبت هاي مختلفي به روستاها مي روند براي حفط منابع طبيعي استفاده كرد و در جهت حفظ و احياء و بهره برداري صحيح از منابع طبيعي مردم و افراد ناآگاه را بقدرت كلام و بيان خود ارشاد نمايند.
2- بهبود وضعیت معیشت اقتصادی ساکنان بیابان: براي مبارزه با بيابان، اهميت عوامل اقتصادي و اجتماعي را بايد مد نظر داشت. كشاورزي و دامداراي در اراضي خشك مانند كشاورزي و دامداري در اراضي حاصلخيز، پر منفعت نيست. اينجا است كه دولت بايد به كمك مردمي كه در كوير و بيابان زندگي مي كنند بشتابد و از لحاظ اقتصادي زندگي اين مردم را در سطح معقولي تامين كند و اين كمك هاي اقتصادي شامل وام بلاعوض، معاضدت در تهيه علوفه ارزان براي دامهاي آنان و رساندن تجهيزات و لوازمات لازمه مي باشد.
این مطلب ادامه دارد
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم فروردین 1385ساعت 14:20 توسط محمد خسروشاهي
|
علاوه بر عوامل طبیعی که در ایجاد و توسعه بیابانهای ایران نقش داشته اند عواملی مانند رشد جمعیت، افزایش تعداد دام ، تبدیل اراضی مرتعی به کشاورزی در مناطق بياباني، بوته کنی برای سوخت،هجوم و استقرار مهاجرین بویژه مهاجرین افغان در طول جنگ افغانستان، بهره برداری و پمپاژ بیش از حد آب از سفره های زیرزمینی، کشاورزی غیر اصولی در مناطق بیابانی و امثال آن بيابان زايي را در ايران تشديد نموده است كه متعاقب آن مشكلاتي براي ساكنين اين مناطق بوجود آورده است. برخي از اين مشكلات در زير شرح داده شده است:
1- در مناطق بياباني كه تحت تاثير فرسايش بادي است امراضی از قبيل عفونت هاي چشمي، تنفسي و ريوي بين مردم وجود دارد كه در ساير نقاط كمتر مشاهده مي شود عامل آن جز طوفانهاي گرد و غبار و حركت ماسه هاي روان چيز ديگري نيست.
2- مدفون شدن دهات و روستاها در زير توده هاي ماسه كه منجر به كوچ اهالي شده و در نتيجه آثار حيات در منطقه از بين مي رود كه در پي آن براي شهرها نيز مشكلات تراكم جمعيت بوجود آورده و نياز به خدمات شهري نيز افزايش مي يابد.
3-تهاجم ماسه هاي روان موجب بروز صدمات و ايجاد اختلال در تاسيسات و سيستمهاي نظامي مانند ايستگاه رادار و تاسيسات صنعتي مانند كارخانجات و صنايع نفت ( مارون، اهواز و گاز سرخس) و فرودگاههاي نظامي و كشوري ميگردد.
4- مسدود نمودن جاده هاي ارتباطي و دير رسيدن محصولات كشاورزي به بازار فروش و بالا آمدن بستر رودخانه ها بر اثر ورود شن و ماسه كه سبب هرز رفتن ميليون ها متر مكعب آب در سال مي شود از ديگر عوارض سوء اين پديده ميباشد.
5- پر شدن درياچه هاي پشت سدها و كانالهاي آبرساني و قنوات كه متعاقب آن هزينه هاي زيادي براي لايرويي و پاك كردن آن مورد نياز ميباشد
6- شديدترين خسارت ناشي از فرسايش بادي تغييرات در بافت و حالت هاي فيزيكي خاك بوسيله باد و برداشت خاك زراعتي مي باشد زيرا باد ذرات مواد آلي خاك را برداشته و ذرات درشت با مواد غذايي كمتر را باقي مي گذارد. اين نوع عمل باد نه فقط مواد مهم را كه ا زنقطه نظر قابليت توليد و نگهداري آب براي زراعت مفيد است از خاك جدا كرده و حمل مي نمايد بلكه با بوجود آوردن زمين شنيتر و قابل فرسايش بيشتر از قبل موجب ادامه فرسايش نيز مي گردد و لذا در چنين خاكي رويش نباتي محدود شده و فرسايش شدیدتر شود.
تخریب اراضی مرتعی برای کشت دیم در اراضی شیب دار بوسیله تراکتور
مهاجرین افغان و جمع آوری بوته های بیابانی برای سوخت
حفر بیش از حد چاههای عمیق در مناطق بیابانی باعث افت سطح آب سفره زیر زمینی می شود
اراضی لخت مناطق بیابانی، بزهای گرسنه را وادار به بالا رفتن از درخت کرده است
+ نوشته شده در یکشنبه بیستم فروردین 1385ساعت 12:8 توسط محمد خسروشاهي
|
چینی ها که معمولا برای معالجه بسیاری از امراض متوسل به طب سنتی می شوند، در کنار طب سوزنی که مخصوص این کشور است برای درمان دردهای استخوان و مفاصل به جای متوسل شدن به انواع تراپی های روزمره از شن تراپی استفاده می کنند و در بسیاری از موارد از این طریق بهبودی حاصل شده است (تصاویر زیر را ببینید).
بالاخره در بیابانهای چین صحنه فیلمبرداری یکی فیلم های سینمایی را هم دیدیم ولی از جکی جان خبری نبود
و اين هم يك صبحانه چيني
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم فروردین 1385ساعت 10:16 توسط محمد خسروشاهي
|
شكل 1: مناطق خشك كره زمين و كمربند پرفشار جنب حاره را نشان مي دهد
علت اصلي پيدايش بيابانها در روي كره زمين به دليل عمل نكردن دو عامل اصلي ايجاد بارش يعني هواي مرطوب و عامل صعود هواست. وجود مراكز پرفشار اطراف مدارهاي راس السرطان و راس الجدي حوالي عرض هاي 40-20 درجه دو طرف خط استوا كه به آن مراكز پرفشار جنب حاره نيز گفته مي شود علاوه بر اينكه مانع صعود هوا مي شود، محل نشست هوا است. بنابراين در چنين مناطقي اگر چه در برخي مناطق رطوبت كافي وجود دارد ولي به دليل نبودن مكانيسم صعود هوا بارندگي بسيار كم و در نتيجه بيابانها ايجاد شده اند. علاوه بر بيابانهاي فوق، بيابانهاي سرد قطبي نيز وجود دارند كه حاصل تسلط پرفشارهاي عظيم و يكپارچه قطبي مي باشد شكل ۱ و ۲ اين مناطق را در روي كره زمين نشان مي دهد.
شكل2: مناطق بياباني كره زمين را نشان مي دهد.
از جنبه های دیرینه اقلیمی بیابانها به دو نوع منطقه ای و غیر منطقه ای تقسیم می شوند. وجود بیابانهای منطقه ای بسته به موقعیت آنها نسبت به پدیده های هواشناسی و در مقیاس جهانی سنجيده مي شود ( منطقه فشار زیاد و فشارهای جنب مداری). شکل ۳.
شكل3: محدوده رنگ روشن مناطق بياباني را در اطراف عرض 30 درجه در نيمكره شمالي (منطقه پر فشار جنب حاره ) نشان مي دهد. همانطور كه در شكل ديده مي شود قسمت اعظم گستره ايران در اين ناحيه قرار دارد.
ولی وجود بیابانها غیر منطقه ای نتیجه موقعیت جغرافیایی خاصي است که در حرکت جوی در مقیاس جهانی اختلال ایجاد می کنند. مانند بیابانهایی که در پناه و پشت رشته کوهها واقع شده اند( غرب ایالات متحده آمریکا- آسیای مرکزی و دشت کویر ایران) (شکل ۴) يا در وضعیتی هستند که بادهای مرطوب بزحمت به آنها می رسد(جنوب غربی ماداسگار- شمال غربی برزیل و بیابان تار در هند) و یا بیابانهای اقیانوسی که تحت تاثیر یک جریان سرد می باشند(غرب آمریکای مرکزی) (شکل۵) . بيابانهاي منطقه اي به تغييرات بيلان حرارتي زمين كه قبل از هر چيز از تشعشع خورشيد نتيجه مي شود، فوق العاده حساس مي باشند. بيابانهاي غيرمنطقه اي به اين تغييرات حساسيت كمتري دارند، زيرا شرايط جغرافيايي ناحيه اي بر آنها غلبه دارد و اين شرايط نيز كمتر تحت تاثير پديده هاي كيهاني مي باشند و فقط به طور مستقيم آنها را تحت تاثير قرار مي دهند.
شكل4: بيابانهاي بادپناهي را نشان مي دهد. همانگونه كه از شكل پيداست هنگام صعود هوا از كوهستان توده هواي مرطوب در دامنه بادگير كوهستان رطوبت خود را از دست مي دهد و به صورت هوايي خشك و گرم در دامنه بادپناه سرازير مي شود و بيابانهاي بادپناهي را بوجود مي آورد. دشت کویر در ایران نمونه ای از این گونه بیابان ها است
شكل 5 بيابانهاي ساحلي را نشان مي دهد. اين بيابانها معمولا در اثر جريانهاي سرد ساحلي (سواحل شمالي اقيانوس اطلس) و يا سواحلي كه دور از كوهستان و ناهمواريهاي سطح زمين قرار گرفته اند تشكيل مي شود (سواحل درياي عمان و قسمتهاي شرقي اقيانوس اطلس).
از جنبه سينوپتيكي نیز بیابانها به دو گروه تحت عنوان بيابانهاي ديناميكي و بادپناهي تقسيم مي شوند. در بيابانهاي ديناميكي نزول هوا در زير مركز پر فشار جنب حاره درطول سال مانع صعود هر گونه هوايي مي شود. حتي درتابستان كه براثر تابش شديد خورشيد هواي مجاور زمين بسيار گرم و نا پايدار مي شود وجود جريان نزولي در طبقات بالاي آتمسفر مانع صعود هوا و در نتيجه مانع تشكيل ابر و باران مي شود. بنا براين عامل اصلي خشكي، نبودن مكانيسم صعود است. بهمين دليل اين نواحي را بيابان ديناميكي مينامند. اما بيابانهاي باد پناهي بيابانهايي هستند كه در پناه ارتفاعات و كوهستانهاي بزرگ قرارگرفته اند. تفاوت ظاهري بيابانهاي بادپناهي و بيابانهاي ديناميك جنب حاره اي در پايين بودن دماي آنهاست. اين گونه بيابانها جزئي از قلمرو بيابان هاي سرد يا نيمه بياباني سرد محسوب مي شوند. بيابانهاي باد پناه و ديناميك درداخل قاره ها به هم ملحق مي شوند . مثلا در ايران دشت كوير بيابان بادپناهي است در حاليكه دشت لوت بيابان ديناميكي محسوب مي شود
1. - تریکار، ژان، ناهمواری های مناطق خشک، ترجمه دکتر مهدی صدیقی- محسن پور کرمانی (1369) انتشارات آستان قدس رضوی.
وسعت بیابانهای ایران
(تصویر از سایت طبیعت و کوههای ایران)
تاريخ طولاني استفاده انسان از زمين موجب گرديده در بسياري موارد نتوان عوامل طبيعي و انسانی را در بررسي مسائل مربوط به بيابان عملاً از يكديگر متمايز نمود، همچنين به دليل نبودن ارقام مشخصي كه تا حدي بخاطر اختلاف عقيده زيادي كه در تعاريف بيابان وجود دارد، مشخص نمودن وسعت بيابانهاي ايران نيز مشكل است . ولي آنطور كه منابع اطلاعاتي نشان مي دهد، بيابانهاي ايران داراي وسعت قابل ملاحظه اي است كه به دليل عواملي چون چراي مفرط و بي رويه دام و گسترش زراعت ديم، در حال پيشروي است. لازم به ذكر است در اين مورد نظر زمين شناسان با بيولوژيست ها فرق مي كند. بيولوژيست ها و يا كارشناسان امور زيستي از نظر كشاورزي گناه را به گردن ندانم كاري ساكنان كوير و چراي بيش از حد چند شتر يا بز گرسنه نسبت مي دهد ولي زمين شناسان را عقيده براین است كه بايد حدوث بيابان را در شرايط زمين شناسي و موقعيت ناهمواريهاي سطح زمين (ژئومورفولوژي) جستجو كرد كه در طول زمان اثر عمده داشته و امروز ما وارث آن شرايط گذشته زمين شناسي مي باشيم . اين شرايط را كه منجر به برهنگي سطح بيابان از جمله بيابان لوت و فرار زندگي از داخل و پيشروي آن بسوي كناره هاي آن خواه به صورت چادر نشيني و يا تشكيل دهات شده است بايد در عوامل زمين شناسي جستجو نمود . اگر چه برخی دیگر با استناد به منابع و مدارک تاریخیِ تخریب جنگلها و پوشش گیاهی را در طول زمان سبب توسعه بیابانهای ایران می دانند بطور مثال در عالم آراي عباسي در شرح لشكركشي شاه عباس به خراسان براي منكوب كردن ازبكان آمده است: اله وردي خان والي فارس، خود را در مدت 2 هفته از شيراز به بسطام كه اردوگاه شاه عباس بود رسانيده و بخشی طولانی از اين مسير را در كنار كوير و از ميان جنگل هاي بادام كوهي عبور كرده است؛ همچنین در منابع ديگر از تاغزارهاي فراوان طبيعي بيابانهاي ايران سخن به ميان آمده است. روشن ترين مثال را مي توان در كاهش سطح جنگل هاي شمال کشور از 18 ميليون هكتار به 12 ميليون در سي سال گذشته بيان كرد پس مي توان قبول كرد كه وضعيت بيابانهاي ايران از ابتدا به اين صورت نبوده است به طوري كه كارشناسان منابع طبيعي و صاحب نظران شدت تخريب و بياباني شدن را یک درصد سطح کشور می دانند از این نظر هر سال حدود 1.650.000 هکتار بر وسعت بیابانها افزوده مي شود . به اين ترتيب هر ساله سطح وسيعي از مراتع و اراضي كشاورزي را از دست مي دهيم به عبارتي در غالب نقاط كشور، كشاورزي ما دائماً در معرض تهديد بياباني شدن مي باشد و متاسفانه اثرات اين تهاجم را در گذشته و حال در جاي ، جاي كشور مي توان مشاهده نمود و اين خطر زندگي همه را تهديد مي كند .حتي آنهايي كه در بهترين شرايط آب و هوايي زندگي مي كنند به طور غير مستقيم با آن روبرو هستند خصوصاً اينكه بیش از 80 درصد از سطح كشور را مناطق خشك و نيمه خشك در بر گرفته و بر اساس بر آورده هاي به عمل آمده حدود 20 درصد از سطح كشور يعني بیش از 32.5 ميليون هكتار را نيز اراضي بياباني و كويري تشكيل مي دهند (جدول۱).
اعتقاد بر این است كه در هنگام تخريب منابع طبيعي بايد ردپايي از ناآگاهيها و دخالتهاي بي مورد انسان را جستجو كرد و با دخالت انسان اثر شرايط سخت آب و هوايي نيز در كنار فعاليتهاي سوء و غلط او شدت مي يابد. در ميان اقدامات ناهنجار انسان مي توان بهره برداري بي رويه كشاورزي بوسيلة شخم در اراضي شيب دار و در جهت شيب، تك كشتي بويژه غلات و اغلب با شيوه اي كه خاك در طي يك دوره از سال عريان است (آيش )، چراي بي رويه دام، بزیر كشت بردن مراتع و قطع درختان و درختچه ها و بوته ها (كه به طور طبيعي تكثير مي شوند)براي تهيه سوخت هاي خانگي را مشخص نمود. وضعيت اخير بسيار حاد است. در اثر چراي بيرويه و قطع رستنی ها، زمينهای لگدمال شده توسط جانوارن، لخت و عريان شده و با فرسايش آبي و بادي مواجه مي گردند و در یک کلام آثار سوء بیابان زایی پدیدار می شود. اين نوع بيابان زايي سريعتر از بيابان زايي است كه با تغييرات آب و هوايي رخ مي دهد. يكي ديگر از شيوه هاي بهره برداري غلط از زمين، تبديل مراتع به زمين هاي زراعي بويژه كشت ديم است. حد كشت ديم با بارش سالانه بيش از 250 ميلي متر تعیین می شود و حتی با توجه به خشكساليها ميانگين بارش سالانه بايد 350 ميلي متر و بيشتر از آن باشد از اين رو مناطقي كه از اين حد كمتر بارندگي دارند، بزير كشت بردن آنها از نقطه نظر علمي نادرست است
جدول ۱ سطح اراضی بیابانی واحد: هکتار
|
اراضی بیابانی |
سطح |
درصد |
|
کویر |
5.839.891 |
17.9 |
|
تپه های ماسه ای |
1.762.538 |
5.4 |
|
پهنه های ماسه ای |
613.684 |
1.9 |
|
دغ های رسی |
436.175 |
1.3 |
|
اراضی شور و نمکزار |
6.558.460 |
20.2 |
|
اراضی بدون پوشش گیاهی و بیرون زدگی سنگی |
17.368.883 |
53.3 |
|
جمع |
32.579.631 |
100 |
- معتمد احمد، 1353. مسائل زمين شناسي چاله لوت نشريه شماره 11 موسسه جغرافيا دانشگاه تهران.
+ نوشته شده در دوشنبه چهاردهم فروردین 1385ساعت 15:13 توسط محمد خسروشاهي
|
